Φωτογραφικό υλικό από την Κάρπαθο

Μεσοχώρι

Μεσοχώρι

Τις προηγούμενες μέρες ασχολήθηκα με την αρχειοθέτηση και μία πρώτη επιλογή φωτογραφιών από το ταξίδι στην Κάρπαθο. Το υλικό είναι πραγματικά πολύ (100 φωτογραφίες) και – ενώ αρχικά είχα πει ότι θα το χώριζα σε ενότητες στη φάση της παρουσίασης – τελικά αποφάσισα να παρουσιάσω μαζί όλες τις φωτογραφίες, αφού ο προορισμός είναι ένας και η παρουσίαση ταιριάζει καλύτερα να είναι ενιαία.

Σε αυτό λοιπόν το ποστ παρουσιάζω τα φωτογραφικά στιγμιότυπα που επέλεξα από όλο το ταξίδι και τις βόλτες μας στα χωριά: Αρκάσα, Φοινίκι (μέρη που αποτέλεσαν τη βάση μας), Πυλές, Όθος, Βωλάδα, Απέρι (η παλιά πρωτεύουσα) και Μενετές, τα οποία βρίσκονται σχετικά κοντά στα Πηγάδια (η πρωτεύουσα του νησιού). Επίσης, περιλαμβάνονται φωτογραφίες από τα Σπόα, το Μεσοχώρι, το Διαφάνι και -φυσικά- την Όλυμπο που βρίσκονται στο βόρειο μέρος του νησιού.

Μαζί μου είχα δύο σώματα Canon (EOS 1Ds Mk III & EOS 1D Mk IV) και τρεις φακούς (16-35 f2.8L, 24-70f2.8L & 70-200f2.8L IS). Η full-frame 1Ds MkIII είχε διαρκώς πάνω τον υπερευρυγώνιο 16-35f2.8L, ενώ η 1D Mk IV είχε κυρίως τον 24-70f2.8L και -σε κάποιες περιπτώσεις- τον 70-200f2.8L IS ο οποίος και χρησιμοποιήθηκε πολύ λιγότερο. H αρχειοθέτηση/ κατηγοριοποίηση καθώς και η επεξεργασία έγιναν στο Lightroom.

Η Κάρπαθος είναι μεγάλο νησί, το δεύτερο μεγαλύτερο στα Δωδεκάνησα. Και ως τέτοιο έχει ιδιαίτερα πολλές αντιθέσεις και εντυπωσιακές εναλλαγές τοπίων. Εικόνες από βουνό και θάλασσα που διαδέχονται η μία την άλλη, με τις κατάφυτες εκτάσεις (σε πολλές περιπτώσεις από πεύκα), στο βόρειο μέρος του νησιού, να έχουν πρωτεύοντα ρόλο. Η Κάρπαθος έχει δώδεκα χωριά και αρκετούς γραφικούς οικισμούς (με μία πολύ ιδιαίτερη αρχιτεκτονική, εντελώς διαφορετική από αυτή που έχει συνηθίσει ο ταξιδιώτης στις Κυκλάδες), ενώ οι φιλόξενοι και πρόσχαροι κάτοικοί της διατηρούν άρρηκτη τη σχέση τους με τα ήθη και τα έθιμα του τόπου τους.

Αν υπάρχει ένα χωριό που ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα (τόσο στην Κάρπαθο όσο και σε όλη την Ελλάδα), αυτό είναι η Όλυμπος. Χτισμένη πάνω στο βουνό (υψ. 250μ), η Όλυμπος παρέμεινε απομονωμένη από τις υπόλοιπες περιοχές της Ελλάδας, ακόμα και από την υπόλοιπη Κάρπαθο, με αποτέλεσμα να αναπτύξει ξεχωριστή και πολύ ιδιαίτερη παράδοση, πολλά στοιχεία της οποίας διατηρεί ακόμα. Χαρακτηριστική μάλιστα είναι η παραδοσιακή φορεσιά της περιοχής που φοριέται ακόμα και σήμερα από τις γυναίκες της Ολύμπου, αλλά και από τις μεγαλύτερες σε ηλικία που ζουν εκτός Καρπάθου. Μέχρι πρόσφατα, η Όλυμπος εξυπηρετήτω κυρίως από το λιμάνι στο Διαφάνι αφού ο δρόμος που τη συνέδεε με το υπόλοιπο νησί ήταν ιδιαίτερα δύσβατος.

Να μην ξεχάσουμε επίσης να πούμε πως για να μπορέσει κανείς να χαρεί την Κάρπαθο και τις ομορφιές της θα χρειαστεί μεταφορικό μέσο (ιδανικά αυτοκίνητο), αφού το εξαιρετικό οδικό δίκτυο σε πηγαίνει πρακτικά παντού (ακόμα και στην Όλυμπο). Στη δική μας περίπτωση το κοντέρ του αυτοκινήτου μας έγραψε κάτι λιγότερο από 650χλμ! Επισκεφθήκαμε όλα τα χωριά του νησιού και πραγματικά δεν υπήρχε ούτε ένα στο οποίο να μην βρήκα κάτι πανέμορφο, κάτι ιδιαίτερο, κάτι που να μου τραβήξει την προσοχή!

Τις φωτογραφίες της ενότητας μπορείτε ακόμα να τις δείτε και στις εξής τοποθεσίες:

Flickr | Facebook

 

This entry was posted in Ταξίδια and tagged , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Captcha Verification * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.