Παρέα με έναν πενηντάρη μέρος 1: Σαντορίνη

σαντορίνη 2007

Φέτος το καλοκαίρι και σε πείσμα όλων όσων είναι υπέρμαχοι των φακών ζουμ, αποφάσισα να δουλέψω με έναν πενηντάρη φακό. Ξερά 50mm, καταγράφοντας περίπου όσο βλέπει το ανθρώπινο μάτι. Όχι οτι δεν εκτιμώ την ευκολία ενός ζουμ φακού αλλά φέτος προτίμησα κάτι διαφορετικό και…τολμηρό.

Ναι ξέρω, ένας φακός ζουμ προσφέρει αφάνταστη ευκολία και όλοι καταλαβαίνουμε ποιά είναι αυτή. Ωστόσο προτίμησα να ζοριστώ και να προσπαθήσω να δουλέψω με τους περιορισμούς του ενός φακού με σταθερή εστιακή απόσταση. Να μην έχω τη δυνατότητα να αλλάζω το κάδρο τόσο εύκολα αλλά να προσπαθώ να δημιουργώ κάδρα όπως τα βλέπω. Όπως τα βλέπει ο φακός δηλαδή.

σαντορίνη 2007

Πρώτο μέρος του εγχειρήματός μου αυτού η μαγευτική Σαντορίνη. Βρεθήκαμε εκεί το τριήμερο 8-10 Αυγούστου οικογενειακώς. Από τις φωτογραφίες που τράβηξα, επέλεξα και παρουσιάζω τις 20 πλέον χαρακτηριστικές. Θα τις βρείτε εδώ.

300: μέρος 2

300 the movie

Όταν πρωτοέγραφα για την ταινία 300 στις αρχές Αυγούστου, είχα υποσχεθεί να επανέλθω με την κυρίως κριτική όταν θα έβλεπα ολόκληρη την ταινία. Το καλοκαίρι πέρασε ωστόσο και ενώ είχα το δισκάκι στην Ίο δεν ευτύχησα να το δω. Το είδα όμως εχθές το βράδυ και πλέον μπορώ να μιλήσω έχοντας ολοκληρωμένη άποψη για αυτό που είδα.

Κατ’ αρχάς η ταινία είναι ότι πιο εντυπωσιακό από πλευράς παραγωγής. Εκπληκτικά εφέ, τρομερές κινήσεις (animations) από τους υπολογιστές. Ιδιαίτερα ατμοσφαιρκός φωτισμός που κάνει την ταινία ακόμα πιο δυνατή απ’ όσο θα μπορούσε να φανταστεί κανείς.

ΕΚ-ΠΛΗ-ΚΤΙ-ΚΗ μουσική. Από τα καλύτερα soundtracks των τελευταίων ετών. Σε σχέση πάντα με το ποιό είναι το θέμα της ταινίας. Επίσης εντυπωσιακά είναι και τα ηχητικά εφέ της ταινίας τόσο στα μπάσα (ελέφαντες, βάδισμα στρατού κλπ) όσο και σε λοιπούς ήχους (σπαθιά, ασπίδες)

Εξαιρετικός ο Gerald Butler στο ρόλο του Λεωνίδα. Τόσο υποκριτικά όσο και φυσιογνωμικά. Άριστη επιλογή για το ρόλο .

Τα επιπρόσθετα στοιχεία της ταινίας (όπως τουλάχιστον ξέρουμε για τη μάχη στις Θερμοπύλες από το σχολείο) προέρχονται όλα από το κόμικ του Frank Miller, ωστόσο ουδόλως ενόχλησαν. Η αποτύπωση του Περσικού στρατού (στρατιώτες-τέρατα), ο Εφιάλτης (Σπαρτιάτης καμπούρης που από τύχη είχε γλυτώσει τον Καιάδα) αλλά και τα θηριώδη ζώα-πολεμικές μηχανές που έριξαν στη μάχη οι Πέρσες, είναι μερικά από τα στοιχεία που πρόσεξα τα οποία όμως όπως είπα όχι μόνο δεν ενόχλησαν αλλά αντιθέτως έκαναν πιο ενδιαφέρουσα την παρακολούθηση.

Στο σύνολό της η ταινία “300” με εντυπωσίασε. Αν και κουρασμένος εχθές όταν την έβλεπα, εντυπωσιάστηκα. Κρίμα που δεν μπόρεσα να τη δω στο σινεμά όταν παιζόταν, γιατί ορισμένα έργα αδικούνται στην τηλεόραση. Και οι “300” ήταν ένα από αυτά τα έργα.

Φωτογραφικό υλικό από τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα

protest 29-8

Σήμερα βρεθήκαμε οικογενειακώς και φορώντας μαύρα στην πλατεία Συντάγματος. Το ελάχιστο που μπορούσαμε να κάνουμε σε ένδειξη διαμαρτυρίας απέναντι σε ένα κράτος που το μόνο για το οποίο ξέρει να μιλάει είναι οι “ασύμετρες απειλές” και διάφορα άλλα γραφικά.

Ο κόσμος ήταν πολύς. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της τηλεόρασης του ΣΚΑΙ υπολογίζεται σε περίπου 10.000. Εγώ τον έκανα πάντως λίγο περισσότερο. Ωστόσο το σίγουρο είναι πως για εκδήλωση που επικοινωνήθηκε μέσω blogs, sites και sms η προσέλευση ήταν μεγάλη. Και αυτό σημαίνει πολλά. Οι περισσότεροι εκ’ των παρεβρισκομένων υπάκουσαν στο κάλεσμα και φόρεσαν μαύρα ρούχα. Τα πανώ ήταν ελάχιστα και φυσικά και αυτά μαύρα. Οι λεβέντες του Πολύδωρα είχαν πάρει εγκαίρως θέσεις μπροστά από το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη προς αποφυγή “προβλημάτων” όπως την άλλη φορά στη συγκέντρωση για την Πάρνηθα.

H συγκέντρωση δεν είχε συνθήματα, δεν είχε τηλεβόες, δεν είχε φωνές και γιούχα. Είχε μονάχα το μαύρο της χώρας μας. το μαύρο της ψυχής μας. Άλλωστε απέναντι σε μία κυβέρνηση που δεν θέλει ή δεν μπορεί να ακούσει και να δει (πάρτε το όπως θέλετε) τι να τα κάνεις όλα αυτά;

Πλούσιο το φωτογραφικό υλικό και βρίσκεται εδώ. Χρησιμοποίησα την 5D με το φακό 24-70 f2.8L ενώ δούλεψε και φλας. Είχα μαζί και τον 70-200 f2.8L IS o οποίος όμως έμεινε στο σακίδιο

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας: Τετάρτη 29 Αυγούστου 2007

banner syntagma

 ΟΛΟΙ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

Τετάρτη 29 Αυγούστου, στις 7 το απόγευμα. Στην πλατεία Συντάγματος και σε κάθε κεντρική πλατεία κάθε πόλης σε ολόκληρη τη χώρα. Φορώντας μαύρα.

Αποδοκιμάζουμε το αίσχος χωρίς πολύχρωμες σημαίες. Πενθούμε για την απώλεια των συνανθρώπων μας χωρίς να συνδέουμε την πρωτοφαανή καταστροφή με προεκλογικές σκοπιμότητες.Δίνουμε το παρόν και στεκόμαστε απειλητικά απέναντι σε οποιονδήποτε επιχειρήσει να εκμεταλλευθεί την τραγωδία για οποιοδήποτε όφελος.

ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΞΕΧΕΙΛΙΣΕ

Διακοπές τέλος για φέτος

ιος

Από εχθές το απόγευμα βρισκόμαστε στην Αθήνα. Οι διακοπές για φέτος τελείωσαν και ήδη σήμερα πήγα πρώτη μέρα στο γραφείο. Κάνοντας μία σύνοψη του φετινού καλοκαιριού θα έλεγα οτι δεν ήταν και ότι καλύτερο μας συνέβη. Από τη μία ο Ελληνάρας γείτονας με τις οικοδομικές του εργασίες και τον γραψαρχιδισμό του σε οτι αφορά θέματα κοινής ησυχίας που δεν μας άφησε να κοιμηθούμε όπως θα θέλαμε. Από την άλλη κούραση αρκετή με το κουβάλημα. Πάνω-κάτω, πάνω-κάτω με ποδήλατα, σακούλες αλλά και τη φωτογραφική μηχανή. Θυσίες που έπρεπε ή ήθελα να κάνω αλλά -που at the end of the day- με κούρασαν πολύ. Κάτι και η τελευταία εβδομάδα με τις φωτιές που μας “έριξε” ψυχολογικά και…έδεσε το γλυκό.

Τέλος πάντων, προσπαθώ να κρατήσω μόνο ευχάριστες στιγμές. Πρώτα απ’ όλα είμασταν όλη η οικογένεια μαζί. Δεύτερον, ξανανέβηκα στο αγαπημένο μου εκκλησάκι τους Αγ. Αναργύρους απ’ όπου κανείς βλέπει από τον Μυλοπότα ως το λιμάνι (από εκεί είναι και η φωτογραφία του κειμένου). Ανέβηκα παραμονή Δεκαπενταύγουστου στη “Γκρεμιώτισα” και τα 3 επιπλέον εκκλησάκια και πραγματικά ήταν μαγικά.

Η απόλυτη μαγεία όμως ήταν σε ένα μέρος που πρώτη φορά πήγαινα. Σε ένα μέρος που απλά σου κόβει την ανάσα. Στο φάρο της Ίου στην είσοδο του λιμανιού. Μετά από περίπου 30 λεπτά περπάτημα από την παραλία της Κουμπάρας φτάνει κανείς σε ένα μέρος που δεν θα μπορούσε να φανταστεί οτι υπάρχει στην Ίο. Μόνος του ο επισκέπτης απέναντι στο Αιγαίο. Συντροφιά με το ρυθμό της λάμπας του φάρου…

Φωτογραφικά το ταξίδι δεν είχε ιδιαίτερα απρόοπτα. Περίπου 250 φωτογραφίες από Ίο και Σαντορίνη. Φέτος δούλεψα ΜΟΝΟ με έναν φακό και συγκεκριμένα τον πολύ καλό 50mm f1.2L. Είχα μαζί και τον 16-35 αλλά έμεινε στο ντουλάπι χωρίς να χρησιμοποιηθεί καθόλου. ‘Ηδη τώρα που γράφω αυτά τα λόγια έχω ξεκινήσει και δουλεύω τις φωτογραφίες και εντός του πρώτου δεκαπενθημέρου του Σεπτέμβρη θα τις παρουσιάσω. Υπομονή λοιπόν…