Η πρώτη μου επαφή με τη φωτογραφία έγινε -όπως είναι αναμενόμενο- παίζοντας με τις φωτογραφικές μηχανές που κατά καιρούς είχε ο πατέρας μου στο σπίτι. Η πρώτη μου όωμς σοβαρή επαφή και χρήση οποιασδήποτε κάμερας έγινε κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους των σπουδών μου στην Αγγλία. Πιο συγκεκριμένα το Weymouth College είχε μία σειρά από μαθήματα φωτογραφίας και έτσι αναγκάστηκα να αγοράσω μία φθηνή SLR. Η ταπεινή Canon EFM μαζί με έναν φακό 35-80 (αμφότερα είναι σε άψογη κατάσταση και λειτουργούν κανονικά) με συντρόφευσε για αρκετά χρόνια. Κατά τη διάρκεια των σπουδών για πρώτη φορά είχα την ευκαιρία να νοιώσω τη μαγεία του τι σημαίνει εμφάνιση φιλμ στο χέρι και τι σημαίνει σκοτεινός θάλαμος. Πραγματικά δεν μπορώ να περιγράψω το συναίσθημα του να βλέπεις τα αποτελέσματα και τους κόπους μίας ημέρας (ή ακόμα και εβδομάδας) δουλειάς να παίρνουν σάρκα και οστά ως αρνητικά. Ακόμα καλύτερα όταν αναδεύεις τη λεκάνη με τον εμφανιστή ή όταν κρεμάς τα χαρτιά για να στεγνώσουν.
Το 1996 η EFM αντικαταστάθηκε από μία σαφώς πιο σύγχρονη EOS10. Η χρήση α/μ φιλμ κάπως εγκαταλείφθηκε αφού η εμφάνιση σε εργαστήριο ήταν δαπανηρή και χρονοβόρα ενώ παράλληλα η οικιακή ενασχόληση απαιτούσε χώρο, κάτι που δεν διέθετα. Ωστόσο η τεχνολογία εξελίσετω και αποφάσισα να την παρακολουθήσω και να την ακολουθήσω. Το 2003 αγόρασα την πρώτη μου ψηφιακή SLR, μία Canon EOS 10D. Παρ’ όλα αυτά η χρήση αναλογικών μέσων (φιλμ, slides) όχι μόνο δεν εγκαταλείφθηκε αλλά θα έλεγα οτι ενισχύθηκε σημαντικά. Τα Χριστούγεννα του 2003 αγόρασα μία EOS3 με το motor drive της. Το Πάσχα του 2004 και το καλοκαίρι του 2004 (την ώρα που η ΔΟΕ έψαχνε τον Κεντέρη ΟΕΟ!!) εγώ επέλεγα για ταξίδια να μην πάρω μαζί την ψηφιακή αλλά μόνο φιλμ. Παράλληλα έκανα και τα πρώτα μου βήματα στο χώρο του μεσαίου φορμά. Ξεκίνησα από μία Mamiya 645E η οποία σύντομα αντικαταστάθηκε από μία τηλεμετρική Mamiya 7II με τον στάνταρ 80mm φακό της. Πραγματική απόλαυση. Το να βλέπεις κανείς ένα slide με γυμνό μάτι και χωρίς λούπα είναι πραγματικά ένα συναίσθημα πρωτόγνωρο. Παράλληλα με όλα αυτά κατόρθωσα να βρω χώρο στην αποθήκη του σπιτιού κα να στήσω μία γωνιά με τα απαραίτητα για εμφάνιση α/μ φιλμ και χημικές εκτυπώσεις α/μ αρνητικών.
Το καλοκαίρι του 2006 αγόρασα την EOS 5D και οκτώ μήνες αργότερα την 1Ds MkII, χωρίς ωστόσο να παροπλίσω καμία από τις αναλογικές μηχανές μου. Πάντα έχω δίλημα ποια να πάρω όταν ετοιμάζω τη φωτογραφική τσάντα. Ασπρόμαυρο φιλμ ή ψηφιακή; Βόλτα στο κέντρο της πόλης, στην κορυφή κάποιου βουνού ή σε γκρεμοχαλάσματα πάντα σκέφτομαι διπλά και τριπλά πριν επιλέξω το κατάλληλο μέσο. Άλλωστε ασχέτως φορμά η φωτογραφία τι είναι; Εϊναι τρόπος έκφρασης αισθημάτων, περιγραφής και αποτύπωσης συναισθημάτων. Τρόπος επικοινωνίας με τον κόσμο. Τα πάντα….
Στις αρχές του καλοκαιριού του 2008 αποχωρίστηκα την 5D ενώ απέκτησα μία EOS 1Ds MkIII. Πραγματικά εντυπωσιακό εργαλείο, με FF αισθητήρα, 21Mpixels και πολλά άλλα καλούδια, λιγότερο ή περισσότερο χρήσιμα. Μία μηχανή πάντως που στο διάστημα που την έχω στην κατοχή μου, μου έχει δώσει εντυπωσιακά αποτελέσματα.
Από το Μάρτιο του 2008 έχω ξεκινήσει και ένα δεύτερο blog με γενικό τίτλο “Ιστορίες Καθημερινής Τρέλας” το οποίο μπορείτε να το βρείτε εδώ. Εκεί συζητάμε θέματα της καθημερινότητας, ιστορίες για αγρίους, επικαιρότητα από την πολιτική και την κοινωνία, απρόοπτα και γενικώς οτιδήποτε δεν θα ταίριαζε εδώ.
Τελευταία Σχόλια