Στην Ακροπολη και τα περιξ

Λίγες φωτογραφίες που τράβηξα στη βόλτα που έκανα στην Ακρόπολη και τα πέριξ αυτής. Ξεκινώντας από το σταθμό μετρό Ακρόπολη, κατέληξα στην πλατεία Συντάγματος, περπατώντας τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, κατεβαίνοντας στο Θησείο και το Μοναστηράκι και τελικά περπατώντας από την Ερμού μέχρι το Σύνταγμα. Continue reading “Στην Ακροπολη και τα περιξ”

Βόλτα στα Αναφιώτικα

Το Σάββατο το μεσημέρι βρέθηκα για βόλτα σε μία από τις πιο όμορφες γειτονιές της Αθήνας, τα Αναφιώτικα. Η γειτονιά αυτή (με όλα της τα σπίτια να έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα) βρίσκεται στους πρόποδες της Ακρόπολης δίπλα στην Πλάκα. Αποτελεί δε μία από τις πιο όμορφες και γραφικές βόλτες που μπορεί να κάνει κανείς στην ευρύτερη περιοχή. Φυσικά όταν ο καιρός το επιτρέπει, η γειτονιά αυτή αλλά και οι γύρω δρόμοι είναι γεμάτοι κόσμο που πίνει τον καφέ του σε κάποιο από τα δεκάδες μαγαζιά της ευρύτερης περιοχής ή απλά απολαμβάνει τη βόλτα του.

Οι φωτογραφίες που παρουσιάζω έχουν όλες τραβηχτεί με τη Leica M8.2 και το φακό 35mm f2.5. Η επεξεργασία έγινε στο Lightroom.

Τις φωτογραφίες μπορείτε ακόμα να τις βρείτε:

Flickr | Facebook

 

Γιατί απαγορεύεται η φωτογράφηση στο νέο μουσείο της Ακρόπολης;

Μουσείο Ακρόπολης

Σήμερα επισκευθήκαμε οικογενειακώς το νέο μουσείο της Ακρόπολης. Ένα άκρως εντυπωσιακό κτίριο με εκπληκτική αρχιτεκτονικκή και σχεδιαστική άποψη και φυσικά με εκθέματα ορισμένα εκ’ των οποίων κόβουν την ανάσα.  Ωστόσο διαπίστωσα οτι -σε αντίθεση με όσα ισχύουν σε όλα τα υπόλοιπα μουσεία της χώρας- στο μουσείο της Ακρόπολης απαγορεύεται η φωτογράφηση!!!

Ήξερα οτι η απόφαση του ΥΠ. ΠΟ (στο οποίο υπάγονται όλα τα μουσεία) ήταν “όχι φλας, όχι τρίποδο και όχι αγκαλιά με τα εκθέματα”. Αυτή η απόφαση ίσχυε στο παλιό μουσείο της Ακρόπολης, ισχύει στο Αρχαιολογικό, ισχύει στην Ολυμπία, στο Ηράκλειο αλλά και οπουδήποτε αλλού υπάρχει μουσείο στην Ελλάδα. Επίσης ισχύει -με μικρές παραλλαγές- και σε Ευρωπαϊκά μουσεία όπως το Βρετανικό ή το Λούβρο (στα οποία τα Ελληνικά εκθέματα έχουν περίοπτη θέση). Ωστόσο στο νέο μουσείο της Ακρόπολης φαίνεται οτι ισχύουν άλλοι νόμοι. Νόμοι που ξεπερνάνε τις αποφάσεις του ΥΠ. ΠΟ και που χωρίς καμία λογική απαγορεύουν τη χρήση φωτογραφικής μηχανής όχι μόνο στις αίθουσες με τα εκθέματα αλλά ακόμα και στην καφετέρια του τρίτου ορόφου!!

Διαβάζοντας σε διάφορα sites για το ποιά είναι -και καλά- η αιτία της απαγόρευσης, οι δύο επικρατέστερες είναι οι εξής

  1. Μέσα στις πρώτες 15 μέρες λειτουργίας του μουσείου, πολλά εκθέματα είχαν φθορές, κυρίως από τα φλας των επισκεπτών. Παρατηρήθηκαν όμως και μικρές αλλά πολύ ανησυχητικές κακώσεις στα αγάλματα και στα γλυπτά που αποδόθηκαν στο πλησίασμα των εκθεμάτων από το κοινό για την κλασική αναμνητική φωτογραφία. Το μουσείο επιθυμεί να επιτρέψει εκ νέου την φωτογράφηση των εκθεμάτων μόλις διαπιστωθεί η αλλαγή συμπεριφοράς του κοινού απέναντι στα εκθέματα. Μέχρι τότε πλήρης απαγόρευση.
  2. Η απληστία του Υπυργείου Πολιτισμού που ενεργοποιήθηκε όταν εμφανίσθηκαν στο internet εξαιρετικές φωτογραφίες των εκθεμάτων από τις οποίες δεν εισπράτουν το κατιτίς τους.

Για το 2 δεν έχω άποψη. Για το 1 όμως έχω να πω το εξής πολύ απλό. Αφού τόσα χρόνια σε όλα τα μουσεία απαγορεύονταν φλας και αναμνηστική φωτογράφηση, γιατί επετράπησαν στο Νέο μουσείο της Ακρόπολης τις πρώτες 15 μέρες; Ή μήπως οι ορδές των μουσειόφιλων Ελλήνων κατέστησαν τον έλεγχο αδύνατο από τους κουστουμαρισμένους φύλακες με το ακουστικάκι στο αυτί; Δεν είναι δυνατόν σε όλα τα υπόλοιπα μουσεία της χώρας αλλά και στο Λούβρο και το Βρετανικό (μουσεία με πολύ περισσότερη κίνηση απ’ της Ακρόπολης), ο έλεγχος χρήσης φλας να είναι…απλό πράγμα και στο μουσείο της Ακρόπολης να φτάνουμε να λέμε οτι απαγορεύεται η φωτογράφηση επειδή δεν μπορεί το μουσείο να το ελέγξει. Νομίζω οτι η αν ισχύει το 1 και όχι το 2 ή κάποιο 3, η διοίκηση του μουσείου απλά έδρασε επιπόλαια, πολύ βιαστικά και χωρίς να σκευτεί τυχόν εναλλακτικές λύσεις.

υ.γ. Ας πει κάποιος στο προσωπικό της καφετέριας οτι είναι αγενές και “γαυγίζει” προκειμένου να απαγορεύσει τη φωτογράφηση εντός της καφετέριας. Και μάλιστα χωρίς να υπάρχει σχετική απαγορευτική πινακίδα. Είπαμε να απαγορεύεται η φωτογράφηση στους χώρους με τα εκθέματα. Αλλά στην καφετέρια; Ήμαρτον δηλαδή…
υ.γ.2 Η μικρή Leica κάνει θαύματα τελικά. Οι δύο πρώτες φωτογραφίες είναι από τα εκθέματα εντός του μουσείου. Σε πείσμα για την εντελώς ανεξήγητη απαγόρευση…
υ.γ.3 Το 5ο αρχείο της γκαλερί δείχνει τη σχετική δημοσίευση του ΥΠ. ΠΟ. σχετικά με το τι επιτρέπεται στα Ελληνικά μουσεία.


Επίσκεψη στο Βρετανικό Μουσείο

British Museum 1

Πρώτη μέρα στο Λονδίνο και αποφασίσαμε να επισκευθούμε -για μία ακόμα φορά- το Βρετανικό Μουσείο για μία γρήγορη βόλτα σε Αιγυπτιακά, Μεσοποταμιακά και Ελληνικά εκθέματα. Το θέαμα είναι μοναδικό. Ορισμένα από τα εκθέματα κόβουν την ανάσα, ιδίως της Αιγυπτιακής περιόδου, ενώ τα μάρμαρα του Παρθενώνα δεσπόζουν στο χώρο. Κόσμος ατελείωτος, τουρίστες αλλά και σχολικές επισκέψεις. Κάτσαμε περίπου μία ώρα και αναχωρίσαμε για το θέατρο (Άρχοντας των Δαχτυλιδιών). O καιρός ήταν θαυμάσιος, χωρίς κρύο και με αρκετή ηλιοφάνεια, και έτσι η βόλτα μας μέχρι το θέατρο αποτέλεσε έναν ευχάριστο περίπατο στους δρόμους του Λονδίνου.

British Museum 2

 

Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να δούμε την ειδική έκθεση των πήλινων κινέζικων αγαλμάτων (ο στρατός από τερακότα) αφού δεν υπήρχαν εισιτήρια.

Κάτι δεν μου κάθεται καλά εδώ

 

ακρόπολη 1

Αν και έχει περάσει σχεδόν ένας μήνας από την ψηφοφορία, εγώ επανέρχομαι στο θέμα “Τα νέα επτά θαύματα του κόσμου”. Πραγματικά σάστισα όταν άκουσα τα αποτελέσματα για τα “Νέα επτά θαύματα του κόσμου” και πως μέσα σε αυτά δεν ήταν η Ακρόπολη των Αθηνών (αλλά και άλλα σημαντικά μνημεία όπως -κυρίως- οι πυραμίδες της Γκίζας στην Αϊγυπτο αλλά και η εκκλησία της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη). Αντ’ αυτού ήταν -άκουσον άκουσον- το άγαλμα του Χριστου στο Ρίο, ένα έργο που ναι μεν είναι εντυπωσιακό αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί με έργα που έμειναν εκτός τελικής επτάδας.

Δεν θα μπω στη διαδικασία να κρίνω ούτε ποιοί έκαναν την ψηφοφορία, ούτε αν υπήρχαν οι ευλογίες διεθνών φορέων για αυτή. Ούτε θα κρίνω τα έργα που μπήκαν στα πρώτα επτά και πόσο σημαντικά ήταν ή είναι για τον πολιτισμό που αντιπροσώπευαν. Όλα τα έργα έχουν κάτι να πουν σε όλους μας. Ιστορικά μνημεία, μνημεία πολιτισμών που έχουν χαθεί, κατασκευές που εντυπωσιάζουν με τον τρόπο κατασκευής τους. Όλα αυτά δεκτά, και άλλωστε τα μνημεία αυτά οφείλω να ομολογήσω πως μου αρέσουν. Ακόμα και το άγαλμα του Χριστο.

Το μόνο που θα πω είναι πως όταν Έλληνες και Αιγύπτιοι φτιάχνανε την Ακρόπολη και τις πυραμίδες, όλοι οι υπόλοιποι ήταν στα…δέντρα. Και όταν ασχολείται κανείς με θέματα πολιτισμού και ιστορίας, τέτοιες “λεπτομέρειες” πρέπει να τις λαμβάνει υπ’ όψιν και να μην τις αγνοεί.

ακρόπολη 1