The Chronicles of Narnia: Prince Caspian

Σήμερα το απόγευμα πήγαμε εγώ και τα αγόρια σινεμά στο Mall και η επιλογή μας ήταν φυσικά η δεύτερη ταινία από τα Χρονικό της Νάρνια, με τίτλο “ο Πρίγκιπας Κάσπιαν”. Πραγματικά δεν κατάλαβα πως πέρασαν σχεδόν διόμισι ώρες. Η ταινία “έφευγε” πολύ γρήγορα παρ’ όλο το παιδικό στόρι (φανταστείτε μία παιδική εκδοχή μονομαχίας ανάμεσα στο καλό και το κακό) και πραγματικά με κράτησε σε εγρήγορση. Τα εφέ της ήταν απλά ασύληπτα, τόσο στον ήχο όσο κυρίως στην εικόνα. Εντυπωσιακά γυρίσματα και εξαιρετική χρήση υπολογιστών και computer animation έκαναν τον Πρίγκιπα Κάσπιαν μία πολύ όμορφη και καλοστεκούμενη περιπέτεια εποχής. Ακόμα και για εμένα που και δεν είμαι στο target group της ταινίας αλλά και ήξερα το στόρι έχοντας διαβάσει το βιβλίο ως έφηβος. Για τα παιδιά δεν το συζητώ. Ξετρελάθηκαν, με όλη τη σημασία της λέξης.

Όσοι λοιπόν έχετε παιδιά από 7-8 ετών και πάνω ή απλά σας αρέσουν αυτές οι ταινίες, σπεύσατε. Η ταινία προβάλεται ήδη από τις 21 Αυγούστου στις Ελληνικές αίθουσες και δεν νομίζω οτι θα αντέξει  για πάνω από δύο εβδομάδες ακόμα.

To επίσημο site της ταινίας είναι εδώ. Η σελίδα στο IMBD είναι εδώ. Παραθέτω επίσης και δύο trailers για όσους δεν τα έχουν δει.

Trailer 1

Trailer 2

Ratatouille

Ratatouille

Εχθές πήγα με τα παιδιά στο Ocdeon Kosmopolis και είδαμε την καινούργια δημιουργία της Disney, το Ratatouille. H ταινία πραγματεύεται το πως ένας πολυτάλαντος αρουραίος που τρελένεται να μαγειρεύει, γνωρίζεται και βοηθάει έναν ταπεινό λαντζέρη να ανέβει στην ιεραρχία της κουζίνας ενός Παρισινού εστιατορίου και να γίνει διάσημος. Το σενάριο είναι οτι πρέπει για παιδιά, οι ήρωες επίσης. Η πλοκή και η εξέλιξη του έργου δεν κουράζουν και έτσι τα περίπου 90 λεπτά περνάνε ευχάριστα και γρήγορα. Τεχνικά η ταινία είναι ένα αριστούργημα. Η Pixar για μία ακόμα φορά έχει κάνει το θαύμα της και έτσι αυτό το οποίο εισπράτουμε είναι ένα εκπληκτικό θέαμα το οποίο κατά στιγμές δεν διαφέρει σχεδόν καθόλου απο κανονική ταινία. Συνολικά λοιπόν, το Ratatuille είναι μία πάρα πολύ καλή παιδική ταινία. Δεν πιστεύω οτι υπάρχουν ενήλικες που θα τη δουν μόνοι τους αλλά αν έχετε σκοπό να συνοδέψετε παιδιά, κάντε το. Θα περάσετε πολύ ωραία.

The Invasion

The invasion

Την παρασκευή το βράδυ αποφασίσαμε -μετά από πολύ καιρό- να πάμε σινεμά. Η ταινία που επικράτησε και για την οποία έκλεισα εισιτήρια στο Village του Mall ήταν το “The Invasion” με τη Nicole Kidman και τον Daniel -James Bond- Craig.

Με μία λέξη θα χαρακτήριζα την ταινία ως κακή. Υποτυπώδες και αστείο σενάριο, καμία ένταση και έλειψη φαντασίας στα γυρίσματα και τις λήψεις, ερμηνείες (αμφότερων των πρωταγωνιστών) που παραπέμπουν σε αρπαχτές sequel. Πραγματικά πολύ μεγάλη απογοήτευση το The Invasion. Αν καίγεστε να το δείτε, θα σας συμβούλευα να περιμένετε να βγεει σε DVD.Δεν έχετε να χάσετε και τίποτα.

Fracture

Fracture

Εχθές το απόγευμα ανηφόρισα στο Mall για σινεμά στο εκεί Village. Επέλεξα να δω την ταινία Fracture (Ελληνικός τίτλος: “Απόδειξη Ενοχής”), με τον -πάντα όπως αποδείχθηκε- εξαιρετικό Σερ Άντονι Χόπκινς αλλά και τον ανερχόμενο νεαρό ηθοποιό Ράϊαν Γκόσλινγκ. Αν και η κριτική της ταινίας που διάβασα στο Αθηνόραμα ήταν άκρως απογοητευτική, τελικά επέλεξα να τη δω. Η ταινία ήταν ακριβώς όπως την περίμενα, και σίγουρα όχι όπως την περιέγραφε ο Κος Χρήστος-θέλω-να-γίνω-Ακτσόγλου-Μήτσης. Δικαστικό θρίλερ με ιδιαίτερα έξυπνη και απρόβλεπτη πλοκή. Αίθουσες δικαστηρίων, έρευνες για στοιχεία και πειστήρια και διάφορα άλλα τέτοια. Ο Χόπκινς όπως πάντα εξαιρετικός. Αυτή τη φορά παίζει το ρόλο του “κακού” και διαπρέπει. Επιβλητικός και σε καμία περίπτωση επαναλαμβανόμενος και κουραστικός, καθηλώνει το θεατή. Μπορεί τα χρόνια να έχουν περάσει αλλά σίγουρα η τέχνη δεν ξεχνιέται. Ιδίως μάλιστα όταν το σενάριο είναι καλό και βοηθάει.

Fracture

Στο σύνολό της λοιπόν η ταινία Fracture μπορεί να μην διεκδικεί δάφνες ποιότητας αλλά σίγουρα είναι μία ταινία με την οποία ο θεατής -όπως και εγώ άλλωστε- θα περάσει ευχάριστα δύο ώρες. Απλά σπεύσατε γιατί η ταινία είναι ήδη στην τρίτη εβδομάδα προβολής.

Fracture

Die Hard 4.0

Die Hard 4

Όντας μόνος όλο το καλοκαίρι, οι επισκέψεις στον κινηματογράφο (θερινό και μη) είναι αναμενόμενες. Έτσι σήμερα ανέβηκα στο Mall και είδα στο εκεί Village το Die Hard 4.0 με τον Bruce Willis. H ταινία ακολουθεί το γνωστό μοτίβο των υπολοίπων τριών DH τα οποία είχα ήδη δει. Πολύ ξύλο, έντονη έως καταιγιστική δράση και εφέ που εντυπωσιάζουν. Έτσι και το 4ο μέρος. Από το πρώτο ως το τελευταίο λεπτό σε κρατάει καθηλωμένο αν και πολλές φορές φτάνει σε υπερβολές. Ας είναι όμως… Το σενάριο της 4ης συνέχειας βασίζεται ουσιαστικά σε ηλεκτρονικό πόλεμο και οι τηλεπικοινωνίες (δορυφορικές, επήγιες, intermet κλπ) παίζουν πρωταρχικό ρόλο. Ο Μπρους Γουίλις -αν και έχουν περάσει 12 χρόνια από το 3ο μέρος- ήταν ο γνωστός ακμαίος μπάτσος Μακ Κλέϊν που τις τρώει συνεχώς και διαρκώς αλλά στο τέλος -και όντας γεμάτος αίματα, χτυπήματα και μώλωπες- καταφέρνει να σώσει τους δικούς του και να αποδώσει δικαιοσύνη. Παρακάτω παραθέτω και το trailer της ταινίας.