Φωτογραφίες από τη βόλτα στην Ομόνοια σε ασπρόμαυρο

Κατόπιν έντονης ζήτησης από αρκετούς αναγνώστες του blog και followers της FB fan page, αποφάσισα να ετοιμάσω ορισμένες από τις φωτογραφίες που τράβηξα το Σάββατο στην Ομόνοια σε ασπρόμαυρη εκδοχή. Επέλεξα τις 10 -κατά τη γνώμη μου- πιο χαρακτηριστικές και τις μετέτρεψα σε ασπρόμαυρες μέσω του Lightroom, χωρίς περεταίρω επεξεργασία σε σχέση με την έγχρωμη παρουσίαση.

Τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες μπορείτε ακόμα να τις δείτε στις τοποθεσίες όπου ανέβασα και το αρχικό υλικό:

Flickr | Facebook

Πλατεία Ομονοίας: Όμορφη και παράξενη πατρίδα

Εχθές το πρωί και με τον καιρό να δίνει για μία ακόμα μέρα ρέστα, αποφάσισα να πάω μία βόλτα στην πλατεία Ομονοίας για φωτογράφιση. Έχοντας ήδη πάει ξανά στο παρελθόν, όχι μόνο ήξερα τι να περιμένω από πλευράς θεματολογίας, αλλά ήξερα οτι η φωτογράφιση ήταν αρκετά δύσκολη. Η ξενοφοβία και η τρομολαγνία που κυριαρχούν τους τελευταίους μήνες, έχουν κάνει τους μετανάστες πολύ πολύ φοβισμένους και αρνητικούς όταν βλέπουν φωτογράφους. Έτσι αποφάσισα να πάρω μαζί το μεγάλο ζουμ τηλεφακό 28-300 3.5-5.6 L IS προκειμένου αν μη τι άλλο να έχω την άνεση να φωτογραφίζω από σχετική απόσταση και με την άνεση του να μη με παίρνουν εύκολα είδηση…

Η εικόνα που αντικρίζει κάποιος μόλις βγει από τις σκάλες του μετρό στην επιφάνεια παραπέμπουν σε άλλες εποχές και καταστάσεις. Σε καταστάσεις παραμυθιών, που απλά δεν έχουν happy end αλλά ούτε και δράκο. Μία εικόνα μίας όμορφης αλλά κυρίως παράξενης, πολύ παράξενης πατρίδας. Εκατοντάδες οικονομικοί μετανάστες ξαπλωμένοι ή καθισμένοι στα σκαλοπάτια της πλατείας. Χωρίς να έχουν να πάνε κάπου ή να κάνουν κάτι απλά κάθονται και περιμένουν να περάσει άλλη μία μέρα. Συχνά πυκνά κάνουν πλάκες μεταξύ τους ή και τσακώνονται για ένα τσιγάρο ή λίγο καπνό. Κάποιοι άλλοι εμφανώς σε καλύτερη οικονομική κατάσταση (μάλλον νόμιμοι και σίγουρα με δουλειά) διαβάζουν την εφημερίδα τους και πίνουν φραπέ. Οι Έλληνες λίγοι και μάλλον μειοψηφία στην περιοχή, περιορίζονται κυρίως σε ρόλο περαστικών (όπως εγώ) ή -κυρίως- ανθρώπων που δουλεύουν στα παρακείμενα καταστήματα…

Δεν έκατσα πολύ στην περιοχή. Περίπου 45-50 λεπτά, περπατώντας τόσο στην πλατεία όσο και στα γύρω πεζοδρόμια, προσπαθώντας να εντοπίσω θέμα και ενδιαφέροντα κάδρα. H αλήθεια ήταν πως παρόλο που αυτή τη φορά ήταν μέρα, ο κόσμος πολύς και η αστυνομική παρουσία διακριτική αλλά εμφανής, εγώ δεν αισθάνθηκα ιδιαίτερα άνετα. Κάτι το σακίδιο στην πλάτη, κάτι ο τεράστιος λευκός φακός και ένοιωθα πως όλοι με κοιτάγανε περίεργα και καχύποπτα. Σε ορισμένες περιπτώσεις κάποιοι το αντιμετόπισαν χιουμοριστικά. Σε άλλες πάλι προσπάθησαν να κρύψουν το πρόσωπό τους ενώ υπήρχαν και 1-2 περιπτώσεις που το θέμα απομακρύνθηκε σχεδόν τρέχοντας και προσπαθώντας να κρυφτεί. Λογικό φαντάζομαι… Υπόσχομαι πάντως στο άμεσο μέλλον να ξαναγυρίσω στην πλατεία Ομονοίας και τα πέριξ. Για περισσότερες φωτογραφίες από την…παράξενη αυτή πατρίδα…

Τις φωτογραφίες από την εξόρμηση αυτή μπορείτε ακόμα να τις δείτε στις κάτωθι τοποθεσίες:

Flickr | Facebook

Πλατεία Ομονοίας, ένας άλλος κόσμος

Απόψε αργά το απόγευμα αποφάσισα να κατέβω βόλτα στην πλατεία Ομονοίας. Όχι φυσικά για να πάρω εφημερίδες ή “βρώμικο” αλλά για να κάνω βόλτες και να φωτογραφίσω (όσο μπορώ) τους οικονομικούς μετανάστες που συχνάζουν εκεί, και γενικότερα την ατμόσφαιρα και το κλίμα που επικρατεί. Η αλήθεια είναι οτι από την περιοχή έχω περάσει αρκετά τελευταία αλλά ποτέ με τη μηχανή μαζί, οπότε μου είχε γεννηθεί το ενδιαφέρον να βρεθώ στην περιοχή έχοντας μηχανή για να αποτυπώσω την ατμόσφαιρα που επικρατεί στο κέντρο της Αθήνας. Και βέβαια, άλλο είναι να τα βλέπεις από το αυτοκίνητο και την ασφάλεια που σου προσδίδουν οι κλειδωμένες πόρτες και τα ανεβασμένα παράθυρα (όποτε είναι έτσι) και άλλο να κυκλοφορείς εκεί, διαισθανόμενος οτι όλοι κοιτούν εσένα και τι κάνεις.

Περνώντας κανείς τα φανάρια της Πατησίων, λες και μπαίνει σε έναν άλλο κόσμο. Σε έναν κόσμο που δείχνει να είναι βγαλμένος από κάποια μάλλον άσχημα όνειρα, αλλά ωστόσο είναι αληθινός 100% και βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Δεκάδες οικονομικοί μετανάστες (οι περισσότεροι σε άθλια κατάσταση όπως προδίδει η εμφάνισή τους) να κάθονται σε παράταξη ο ένας δίπλα στον άλλο στα πεζούλια της πλατείας ή ακόμα και να κοιμώνται (αφού αρκετοί από αυτούς πρέπει να είναι και άστεγοι). Πόρνες, τραβεστί και πρεζόνια να ψάχνουν για πελάτες και δόση στα στενά πέριξ της πλατείας, την ώρα που η αστυνομία παραμένει ατάραχη και μάλλον απαθής. Kαι μέσα σ’όλα αυτά, να κυριαρχεί η μπόχα από τα περιτώματα και τις ακαθαρσίες ανθρώπων και ζώων…

Φρόντισα να έχω μαζί μου τη Leica με τον 50άρη φακό προκειμένου και ευέλικτος να είμαι, αλλά και να μην προκαλώ με την παρουσία μου. Και βέβαια η μικρή Γερμανίδα με έβγαλε ασπροπρόσωπο. Στα περίπου 40 λεπτά που έμεινα στην πλατεία, τράβηξα 23 κάδρα από τα οποία παρουσιάζω τα 13 που ακολουθούν. Φυσικά σε ασπρόμαυρο όπως αγαπάω άλλωστε, και με την όλη επεξεργασία να έχει γίνει στο Lightroom.

Εκτός της γκαλερί που ακολουθεί, τις φωτογραφίες μπορείτε ακόμα να τις βρείτε και στις εξής τοποθεσίες:

Flickr | Facebook