Ταξίδι στη μαγευτική Ρόδο

Το τριήμερο 10-13 Μαρτίου βρέθηκα στη Ρόδο με σκοπό τη φωτογραφική μου επαφή με το νησί. Εχω επισκευθεί τη Ρόδο 3 φορές στο παρελθόν (η μία για 10 μήνες ως φαντάρος), ποτέ ωστόσο δεν είχα την ευκαιρία να απαθανατίσω το οτιδήποτε. Ωστόσο φέτος μου δώθηκε η ευκαιρία, και έτσι φόρτωσα στο σακίδιο μηχανές και φακούς και ξεκίνησα!!

Καθώς αυτή ήταν η πρώτη μου φωτογραφική επαφή με το νησί, η βόλτα μου εμπεριέχει και αρκετά μάλλον “τουριστικά” κάδρα. Ωστόσο -ακούγοντας τη γνώμη δύο καλών φίλων- πήγα και σε μέρη όπως η Φιλέρημος και ο Μονόλιθος που απλά…κόβουν την ανάσα!! Και γενικά διαπίστωσα πως η Ρόδος του χειμώνα, ουδεμία σχέση έχει με τη Ρόδο που αντικρύζει κανείς μόλις ξεμπαρκάρει στο λιμάνι τον Αύγουστο. Τουριστυικά μαγαζιά και εστιατόρια σχεδόν παντού κλειστά ή μόλις έχουν αρχίσει να ετοιμάζονται για το καλοκαίρι του 2011. Τα μεγάλα ξενοδοχεία της παραλίας της Ιαλυσού κλειστά και με τις ταμπέλες τους σκεπασμένες, ενώ στο δρόμο να κυκλοφορούν ντόπιοι, φαντάροι και ελάχιστοι τουρίστες. Η απόλυτη ηρεμία, η απόλυτη μαγεία!!!

Τη μαγεία αυτή προσπάθισα να αποτυπώσω μέσα στις 88 φωτογραφίες που ετοίμασα και παρουσιάζω. Χρησιμοποιήθηκαν αμφότερα τα σώματα που είχα μαζί μου, ενώ ως φακούς κυρίως χρησιμοποίησα τους 16-35 f2.8L & 24-70 f2.8L. Οι λήψεις έγιναν σε raw format και η επεξεργασία όπως πάντα έγινε στο Lightroom.

Τις φωτογραφίες μπορείτε ακόμα να βρείτε και στις κάτωθι τοποθεσίες:

Flickr | Facebook

Φωτογραφίες από τη βόλτα στην Ομόνοια σε ασπρόμαυρο

Κατόπιν έντονης ζήτησης από αρκετούς αναγνώστες του blog και followers της FB fan page, αποφάσισα να ετοιμάσω ορισμένες από τις φωτογραφίες που τράβηξα το Σάββατο στην Ομόνοια σε ασπρόμαυρη εκδοχή. Επέλεξα τις 10 -κατά τη γνώμη μου- πιο χαρακτηριστικές και τις μετέτρεψα σε ασπρόμαυρες μέσω του Lightroom, χωρίς περεταίρω επεξεργασία σε σχέση με την έγχρωμη παρουσίαση.

Τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες μπορείτε ακόμα να τις δείτε στις τοποθεσίες όπου ανέβασα και το αρχικό υλικό:

Flickr | Facebook

Πλατεία Ομονοίας: Όμορφη και παράξενη πατρίδα

Εχθές το πρωί και με τον καιρό να δίνει για μία ακόμα μέρα ρέστα, αποφάσισα να πάω μία βόλτα στην πλατεία Ομονοίας για φωτογράφιση. Έχοντας ήδη πάει ξανά στο παρελθόν, όχι μόνο ήξερα τι να περιμένω από πλευράς θεματολογίας, αλλά ήξερα οτι η φωτογράφιση ήταν αρκετά δύσκολη. Η ξενοφοβία και η τρομολαγνία που κυριαρχούν τους τελευταίους μήνες, έχουν κάνει τους μετανάστες πολύ πολύ φοβισμένους και αρνητικούς όταν βλέπουν φωτογράφους. Έτσι αποφάσισα να πάρω μαζί το μεγάλο ζουμ τηλεφακό 28-300 3.5-5.6 L IS προκειμένου αν μη τι άλλο να έχω την άνεση να φωτογραφίζω από σχετική απόσταση και με την άνεση του να μη με παίρνουν εύκολα είδηση…

Η εικόνα που αντικρίζει κάποιος μόλις βγει από τις σκάλες του μετρό στην επιφάνεια παραπέμπουν σε άλλες εποχές και καταστάσεις. Σε καταστάσεις παραμυθιών, που απλά δεν έχουν happy end αλλά ούτε και δράκο. Μία εικόνα μίας όμορφης αλλά κυρίως παράξενης, πολύ παράξενης πατρίδας. Εκατοντάδες οικονομικοί μετανάστες ξαπλωμένοι ή καθισμένοι στα σκαλοπάτια της πλατείας. Χωρίς να έχουν να πάνε κάπου ή να κάνουν κάτι απλά κάθονται και περιμένουν να περάσει άλλη μία μέρα. Συχνά πυκνά κάνουν πλάκες μεταξύ τους ή και τσακώνονται για ένα τσιγάρο ή λίγο καπνό. Κάποιοι άλλοι εμφανώς σε καλύτερη οικονομική κατάσταση (μάλλον νόμιμοι και σίγουρα με δουλειά) διαβάζουν την εφημερίδα τους και πίνουν φραπέ. Οι Έλληνες λίγοι και μάλλον μειοψηφία στην περιοχή, περιορίζονται κυρίως σε ρόλο περαστικών (όπως εγώ) ή -κυρίως- ανθρώπων που δουλεύουν στα παρακείμενα καταστήματα…

Δεν έκατσα πολύ στην περιοχή. Περίπου 45-50 λεπτά, περπατώντας τόσο στην πλατεία όσο και στα γύρω πεζοδρόμια, προσπαθώντας να εντοπίσω θέμα και ενδιαφέροντα κάδρα. H αλήθεια ήταν πως παρόλο που αυτή τη φορά ήταν μέρα, ο κόσμος πολύς και η αστυνομική παρουσία διακριτική αλλά εμφανής, εγώ δεν αισθάνθηκα ιδιαίτερα άνετα. Κάτι το σακίδιο στην πλάτη, κάτι ο τεράστιος λευκός φακός και ένοιωθα πως όλοι με κοιτάγανε περίεργα και καχύποπτα. Σε ορισμένες περιπτώσεις κάποιοι το αντιμετόπισαν χιουμοριστικά. Σε άλλες πάλι προσπάθησαν να κρύψουν το πρόσωπό τους ενώ υπήρχαν και 1-2 περιπτώσεις που το θέμα απομακρύνθηκε σχεδόν τρέχοντας και προσπαθώντας να κρυφτεί. Λογικό φαντάζομαι… Υπόσχομαι πάντως στο άμεσο μέλλον να ξαναγυρίσω στην πλατεία Ομονοίας και τα πέριξ. Για περισσότερες φωτογραφίες από την…παράξενη αυτή πατρίδα…

Τις φωτογραφίες από την εξόρμηση αυτή μπορείτε ακόμα να τις δείτε στις κάτωθι τοποθεσίες:

Flickr | Facebook

Εκδρομή στη Λάστα

παπούς καβάλα στο γαϊδουράκι #1

Το Σάββατο που μας πέρασε πήγαμε μία γρήγορη βόλτα-εκδρομή στη Λάστα. Η Λάστα είναι ένα από τα δεκάδες χωριά του Μαινάλου και βρίσκεται ανάμεσα σε Μαγούλιανα και Βαλτεσινίκο σε υψόμετρο περίπου 1100 μέτρων. Στο χωριό δεσπόζει η τεράστια εκκλησία και τα δύο υπεραιονόβια πλατάνια της πλατείας, ενώ σήμα κατατεθέν είναι το μικρό καφενεδάκι του χωριού Ένα καφενεδάκι που ανήκει στην εκκλησία και λειτουργεί χωρίς προσωπικό. Οι περαστικοί και οι ταξιδιώτες που σταματούν εξυπηρετούνται μόνοι τους ενώ αφήνουν ότι έχουν ευχαρίστηση. Το χωριό είναι αρκετά μεγάλο ωστόσο ζήτημα είναι να κατοικούνται 3-4 σπίτια.

Στην εκδρομή είχα μαζί μου την 1Ds MkIII με το φακό 28-300 f3.5-5.6L IS. Τράβηξα περίπου 35 φωτογραφίες απ’ τις οποίες ξεχώρισα και παρουσιάζω 21. Θα τις βρείτε είτε στο σχετικό άλμπουμ του facebook είτε στο flickr. H επεξεργασία όπως πάντα στο Lightroom.

Σχετικοί σύνδεσμοι

Facebook | Flickr

Φωτογραφίες από την παραμυθένια Πράγα

Την Κυριακή γυρίσαμε από το ταξίδι της Πράγας και μόλις μία μέρα μετά οι φωτογραφίες είναι όχι μόνο αρχειοθετημένες αλλά επιλεγμένες, επεξεργασμένες και παρουσιάζονται. Η δουλειά ήταν αρκετά δύσκολη και χρονοβόρα αφού οι δύο Canon είχαν καταγράψει πάνω από 200 φωτογραφίες, 215 για την ακρίβεια. Από αυτές επέλεξα, επεξεργάστηκα και παρουσιάζω τις 90 που ακολουθούν. Το ποιά μηχανή ή φακός χρησιμοποιήθηκε, φαίνεται στις πληροφορίες EXIF που κάθε αρχείο έχει. Η επεξεργασία έγινε όπως πάντα στο Lightroom.

Όπως είχα πει και σε προηγούμενο μήνυμα, προσπάθησα (όσο ήταν εφικτό) να μην αποτυπώσω μόνο τουριστικά ή συμβατικά κάδρα αλλά να αποτυπώσω κάπως και τον ανθρώπινο χαρακτήρα και το σφυγμό της πόλης. Νομίζω οτι για πρώτη φορά στην πόλη, το αποτέλεσμα είναι αρκετά καλό. Σε αυτό βοήθησε αφάνταστα ο πολύ καλός καιρός ο οποίος επέτρεψε σε ντόπιους και τουρίστες να κυκλοφορήσουν πάρα πολύ στην πόλη και τα αξιοθέατά της, προσφέροντας δεκάδες ευκαιρίες για πολλά και ενδιαφέροντα κάδρα και στιγμιότυπα. Κατά τα άλλα, η Πράγα είναι μία πανέμορφη πόλη. Σχεδόν παραμυθένια θα έλεγα. Βρίσκεσαι στην πρωτεύουσα της Τσεχίας και όμως κατά στιγμές νοιώθεις οτι ζεις σε κάποιο παραμύθι με πριγκήπισα και ιππότες ή σε κάποια ιστορία που εξελίσεται εκατοντάδες χρόνια πριν! Μπορεί να μην σφίζει από ζωή όπως πχ ένα Λονδίνο ή ένα Παρίσι, ωστόσο η ατμόσφαιρά της είναι μαγική, είναι μοναδική. Είναι ένα μέρος στο οποίο πολύ εύκολα (σχεδόν αβίαστα θα έλεγα) θα ξαναγυρίσω…

Τις φωτογραφίες εκτός από την επισυναπτόμενη γκαλερί, μπορείτε ακόμα να τις βρείτε και στις κάτωθι τοποθεσίες:

Facebook | Flickr